ندیدن بگذار به دلخواه تو دشوار تو بمیرم بگذار که چون

 ناله ی مرغان شباهنگ در وحشت و اندوه شب تار بمیرم

بگذار که چون شمع کنم پیکر خود آب در بستر اشک افتم و

 ناچار بمیرم میمیرم از این درد که جان دگرم نیست تا از

 غم عشق تو دگر بار بمیرم تا بوده ام ای دوست؛ وفادار تو

 بودم بگذار بدانگونه وفادار بمیرم

اما صحرا هميشه صحرا مي ماند.

اينست افسانه عشق ...!!!

 شخصي در حال نماز خواندن در راهي بود و مجنون بدون

 اين که متوجه شود از بين او و مهرش عبور کرد مرد نمازش

 را قطع کرد و داد زد هي چرا بين من و خدايم فاصله انداختي

 مجنون به خود آمد و گفت من که عاشق ليلي هستم تورا نديدم

تو که عاشق خداي ليلي هستي چگونه ديدي که من بين تو و

خدايت فاصله انداختم